Kantelen is het grootste risico
Van alle gevaren rond een vitrinekast is een omvallende kast verreweg het ernstigste, en het komt vaker voor dan mensen denken. Een hoge, smalle kast met het gewicht bovenin kantelt al bij een matige duw, en een kind dat zich aan een deur optrekt of een lade als opstapje gebruikt, levert precies zo'n duw. Een kast die op een tapijt of een licht verende houten vloer staat, is nog gevoeliger. De oplossing is eenvoudig en definitief: verankeren aan de muur.
Verankeren doet u zo
Vrijwel elke kast wordt geleverd met een beugel of een band voor wandbevestiging, en die zit in de doos die na de opbouw wordt weggegooid. Is hij er niet, dan volstaat een L-profiel of een meubelband uit de bouwmarkt. Schroef in een staander of gebruik een plug die past bij de muursoort, en zet de beugel zo hoog mogelijk op de kast. Controleer hem een keer per jaar samen met de rest van de bevestigingen.
Welk glas
In een huishouden met kinderen is gehard of gelaagd glas geen luxe. Gehard glas valt bij breuk uiteen in stompe korrels in plaats van scherven; gelaagd glas blijft door de tussenfolie in één stuk hangen. Oudere kasten en veel antieke vitrines hebben gewoon floatglas, dat in lange, scherpe punten breekt. Bij zo'n kast is vervangen van het glas of het aanbrengen van een veiligheidsfolie aan de binnenkant een verstandige ingreep.
Sloten en magneten
Een deur die vanzelf openzwaait, nodigt uit. Magneetsluitingen houden een deur dicht bij normaal gebruik maar geven mee bij een stevige trek; een echt slot houdt de kast dicht. Voor de meeste gezinnen is een eenvoudig cilinderslot op de deur voldoende, met de sleutel buiten bereik. Denk daarbij ook aan de laden onderin: die worden vaker als trapje gebruikt dan de deuren, en een lade die uitschuift terwijl er iemand op staat, doet de kast juist kantelen.
Wat waar staat
De laatste maatregel kost niets. Zet het zwaarste en het scherpste onderin en achterin, en houd de onderste planken vrij van kwetsbare of gevaarlijke stukken. Kleine voorwerpen die kunnen worden ingeslikt, horen sowieso hoog. En loop de kast eens na op kindhoogte, letterlijk gehurkt: van daaruit ziet u welke stukken uitnodigen om aan te trekken, en dat zijn precies de stukken die u een plank hoger zet.
